خبرگزاری فرهنگ، یک مطالعه گسترده و چنددههای که بهتازگی نتایج آن توسط محققان دانشگاه UCL منتشر شده، پرده از حقیقتی تلخ برداشته است: فشارهای مالی مداوم و نگرانیهای معیشتی، صرفاً دغدغههایی گذرا نیستند، بلکه میتوانند ساختار فیزیکی مغز انسان را تغییر دهند.
بر اساس این پژوهش، مواجهه طولانیمدت با فقر و اضطراب ناشی از هزینههای زندگی در دوران جوانی و میانسالی، میتواند روند پیری مغز را بهشدت تسریع کرده و احتمال ابتلا به بیماریهای تحلیلبرنده عصبی نظیر زوال عقل (Dementia) و آلزایمر را در سنین بالاتر افزایش دهد.
دانشمندان با تحلیل دقیق اسکنهای مغزی شرکتکنندگان در این مطالعه، به یافتههای نگرانکنندهای دست یافتند. نتایج حاکی از آن است که در افرادی که برای مدتی طولانی با فقر دستوپنج نرم کردهاند، حجم کلی مغز بهطور معناداری کاهش یافته است. همچنین، مشاهده بزرگتر شدن حفرههای پر از مایع (بطنهای مغزی) در اسکنهای این افراد، نشانهای آشکار از تخریب بافتهای عصبی و کاهش سلامت عمومی مغز است.
این یافتهها تأکید میکند که سیاستگذاریهای کلان در حوزه معیشت، صرفاً یک ضرورت اقتصادی نیست، بلکه یک ضرورت سلامت عمومی است؛ چرا که امنیت اقتصادی شهروندان، مستقیماً با سلامت بیولوژیکی مغز آنان پیوند خورده است.
