خبرگزاری فرهنگ، قلعه تاریخی «چهل برج» در ولایت بامیان، روی تپهای پهناور میان رشتهکوههای بابا و بند پیتاب موقعیت دارد. این قلعه که دیوارها و برجهای آن بهصورت حلقهوار پیرامون تپه ساخته شده، یکی از برجستهترین نمونههای معماری کاشانی در بامیان بهشمار میرود.
ساختار معماری این بنا آمیزهای از سبکهای دوران بودایی، غوری و اسلامی است؛ امری که نشان میدهد این مجموعه در دورههای مختلف تاریخی مورد استفاده قرار گرفته و روی آن کار شده است.
این قلعه در محل تلاقی سه دره قرار دارد که یکی از آنها در سمت غرب بوده و به نام «دره چهل برج» شناخته میشود. در کوه غربی قلعه، آثار جوی آبی که تا کنار بنا امتداد داشته، همچنان قابل مشاهده است. مردم محل این جوی را «جوی فرهاد» مینامند و بر اساس روایتهای شفاهی، شیرین ـ معشوقه فرهاد ـ در همین قلعه زندگی میکرده است.
برجهای مدور قلعه با خشت و کاهگل ساخته شده بود، اما بخش زیادی از آنها از بین رفته است. از داخل این برجها راهی زیرزمینی به طول حدود ۶۰ متر به سمت دریا وجود دارد که گفته میشود در زمان جنگها و شرایط اضطراری برای تأمین آب مورد استفاده قرار میگرفت.
